Πάδες Κόνιτσας Ιωαννίνων

Οι Πάδες (Τοπική Κοινότητα Πάδων - Δημοτική Ενότητα ΚΟΝΙΤΣΑΣ), ανήκουν στον δήμο ΚΟΝΙΤΣΑΣ της Περιφερειακής Ενότητας ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “οι Πάδες”. Έδρα του δήμου είναι η Κόνιτσα και ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, οι Πάδες ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Πάδων, του πρώην Δήμου ΚΟΝΙΤΣΑΣ του Νομού ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ.
Οι Πάδες έχουν υψόμετρο 1164 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Οι πρώτοι κάτοικοι των Πάδων ήρθαν από τον συνοικισμό «Κοτσιανάδες» της περιοχής Γυφτοκάμπου Ηπείρου (απέναντι από το Σκαμνέλι) και εγκαταστάθηκαν - κάτω χαμηλά - στην τοποθεσία Κιάτρα Ντριγάλου και στις Κρανιές, απ’ όπου και έφυγαν νωρίς λόγω του αφιλόξενου της περιοχής (υπήρχαν πολλά φίδια).
Από εκεί μια ομάδα προχώρησε προς το σημερινό κάτω μαχαλά όπου και χτίζουν την εκκλησία της Παναγίας ενώ οι υπόλοιποι μετακινούνται σχετικά ψηλότερα από το σημερινό χωριό και χτίζουν τα σπίτια τους εκεί. Πρέπει να σημειωθεί ότι μεταξύ των δύο οικισμών μεσολαβούσε δασική έκταση η οποία σταδιακά χρησιμοποιήθηκε για να χτιστούν Εκκλησίες, σχολείο και τα νεκροταφεία του χωριού.

Η πρώτη έγγραφη μαρτυρία που αναφέρεται στο χωριό Πάδες, απαντάται στον κώδικα της Ιεράς Μονής Αγ. Νικάνορος - Ζάμπορδας της Μακεδονίας. Στον κώδικα της μονής μνημονεύεται ως «Πάδη» 10 φορές, μετά το 1692. Από τις εικόνες του 15ου και 16ου αιώνα που βρέθηκαν στην κεντρική εκκλησία, η οποία χτίστηκε το 1784, όσο και σ’ αυτές που υπάρχουν στα παρεκκλήσια, συμπεραίνουμε ότι η ιστορία του χωριού χάνεται πιο βαθιά στο χρόνο.
Οι Πάδες λοιπόν ήταν κεφαλοχώρι και το κέντρο των δραστηριοτήτων των χωριών της λάκας του Αώου, αφού εκεί γινόταν κάθε εβδομάδα παζάρι και συγκεντρωνόταν οι κάτοικοι των γύρω χωριών. Οι κάτοικοί του ήταν υλοτόμοι και αγωγιάτες.
Κατά τα μέσα του 16ου αιώνα (γύρω στα 1650-1660) έπεσε φοβερή πανούκλα και το χωριό ερήμωσε. Οι κάτοικοι πήραν τα βουνά για να γλιτώσουν. Πολλοί Παδιώτες κατέφυγαν στην περιοχή της Κοζάνης και εκεί ίδρυσαν χωριό με το όνομα Πάδες το όποιο και πήρε αργότερα το όνομα Βογκόπετρα

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΠΑΔΕΣ
Η εξήγηση του ονόματος έχει ως εξής:
     1. αρχ. Ελλ. «πάδος» (= δένδρο εκ των φηγίδων, π.χ. δρύς, οξιά) και μσν Λατ. padus (= πεύκο) >  Βλαχ./Ρουμ. padure (= δάσος).
Οπότε, Πάδες (= δένδρα - πεύκα), ερμηνεία αποδεκτή, λόγω της δασοκάλυψης του ευρύτερου χώρου, αλλά και ιδιαίτερα ταιριαχτή με την ομοιόσημη εξήγηση της ονομασίας Σμόλικας (= πευκώνας, πιτυώνας) του ομώνυμου βουνού, το οποίο υπέρκειται του χωριού.
     2. παλ. Σλ. padati (= πέφτω) και padina (= υδατόπτωση) | Βουλγ. padam (= πέφτω, πίπτω) και pad (= υδατόπτωση) | Σερβ. pad (= καταρράκτης, πτώση, ανάβρυση).
Από αυτά προκύπτει ότι Πάδες (= πτώσεις, γκρεμοί – υδατοπτώσεις - αναβρύσεις), εξήγηση που ενισχύεται και από τον πληθυντικό της ονομασίας. Οι παραπάνω ερμηνείες επαληθεύονται από τα πραγματολογικά στοιχεία του χώρου, π.χ. ο υπερκείμενος του οικισμού βραχώδης κρημνός «Πέτρινη γριά», ο οποίος είναι το τοπόσημο του χωριού και αποτελεί το αξιοθέατό του, ή ο μικρός καταρράκτης πιο πάνω από τη θέση «Ντάλτα».
     3.  Δεν μπορεί να γίνει δεκτή ερμηνεία από το Βλαχ. pade (= ίσιωμα, επίπεδος και ομαλός τόπος, πεδίον, κοινώς σιάδι) < Λατ. pando (= πετάννυμι, εκτείνω, απλώνω, ανοίγω), γιατί κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τον τόπο που είναι κτισμένο το χωριό. Το αντίθετο, μάλιστα, συμβαίνει. Η εξήγηση αυτή προτείνεται και από ένα τοπικό «πάδη» (= επιφάνεια επίπεδη/ομαλή στη μέση κατωφέρειας), σχετιζόμενο είτε με το σλάβικο θέμα, είτε με το ανωτέρω Βλαχ. pade.Τέλος, η διασύνδεση του ποταμού «Πάδου» της Β. Ιταλίας με το όνομα του χωριού, σε συνάρτηση με το βλαχόφωνο των κατοίκων, δεν στέκει ιστορικά. Πρέπει να θεωρηθεί λεκτική σύμπτωση, άσχετη με το χωριό.

ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΝΙΤΑΡΙΟΥ

Παράλληλα με τον Εύαθλο, τις ίδιες ακριβώς ημερομηνίες, στην Κόνιτσα διοργανώνεται και η "Ηπειρώτικη Γιορτή Μανιταριού". Η εκδήλωση γίνεται με πρωτοβουλία του δραστήριου συλλόγου Μανιταρόφιλοι Ηπείρου και την αμέριστη συμπαράσταση του Δήμου Κόνιτσας. Περιλαμβάνει έκθεση φρέσκων ή αποξηραμένων μανιταριών, έκθεση φωτογραφιών, ομιλίες, δημιουργικό εργαστήριο, εξορμήσεις στο δάσος, μανιταρογευσίες καθώς και δωρεάν μανιταρόπιτα και μανιταρόσουπα. Τις εκδηλώσεις συμπληρώνουν διάφορα μουσικά σχήματα που παίζουν από παραδοσιακά ηπειρώτικα, ρεμπέτικα και λαϊκά μέχρι μπλουζ, ροκ και τζαζ. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Κάνοντας μια βόλτα μέσα στην Κόνιτσα θα πρέπει να περάσουμε οπωσδήποτε και από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κόνιτσας, το οποίο διευθύνει με μεγάλη επιτυχία η ευγενέστατη φιλόλογος Κατερίνα Τσούβαλη. Στεγάζεται στη Μαθητική Εστία Κόνιτσας και λειτουργεί από το 1995. Από δω πέρασαν ήδη 50.000 μαθητές, 8.000 εκπαιδευτικοί και χιλιάδες άλλοι ταξιδιώτες και επισκέπτες της Κόνιτσας.

Κοντά στο αρχοντικό της Χάμκως βρίσκεται και το τζαμί του σουλτάνου Σουλεϊμάν και ακριβώς δίπλα το αναστηλωμένο παλιό οθωμανικό ιεροδιδασκαλείο, το οποίο διαμορφώθηκε κατάλληλα από το Υπουργείο Πολιτισμού για να στεγάσει μία μόνιμη φωτογραφική έκθεση των μνημείων της περιοχής.

Θα περάσουμε βέβαια και από την πλατεία με τα εμπορικά μαγαζάκια, τα καφέ, τα μπαράκια, τα ψητοπωλεία κλπ. Ανάμεσά τους εύκολα θα εντοπίσουμε και το εργαστήριο παραδοσιακών προϊόντων Μαρμελωδία. Παράγει χειροποίητα γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες, τουρσιά, μεζέδες, σάλτσες, λικέρ, κεράσματα και ζυμαρικά. Τηλ. 2655025004.          

ΙΠΠΟΦΑΕΣ: ΤΟ ΦΥΤΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Στην Κόνιτσα θα βρούμε και την επιχείρηση Ελιξήριο. Ανήκει στον κο Φίλιππο Μπάρμπα, ο οποίος καλλιεργεί, επεξεργάζεται και συσκευάζει το ιπποφαές, ένα μοναδικό ελιξήριο ζωής που χρησιμοποιείται από τη φαρμακοβιομηχανία, τη βιομηχανία καλλυντικών και τη βιομηχανία ζωοτροφών. Το ιπποφαές είναι το φυτό του μέλλοντος. Περιέχει δεκάδες πολύτιμα θρεπτικά στοιχεία, όπως π.χ. βιταμίνη C (και μάλιστα 15 φορές περισσότερη από το πορτοκάλι και το ακτινίδιο), βιταμίνη Ε, καροτενοειδή, αμινοξέα, μέταλλα, β-σιτοστερόλη και πολυφαινολικά οξέα. Πωλούνται φρέσκοι καρποί, αποξηραμένοι καρποί, αποξηραμένα φύλλα, συμπυκνωμένο έλαιο, λικέρ, μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού. Τηλ. 6937971879.

ΣΤΟΝ ΑΜΑΡΑΝΤΟ ΓΙΑ ΑΤΜΟΛΟΥΤΡΑ

Όσοι έλκονται από την ιδέα φυσικού ατμόλουτρου μέσα σε πανύψηλα έλατα στα 1.260 μ. υψόμετρο, δεν έχουν παρά να πάρουν το δρόμο που φεύγει βόρεια, περνάει το Σαραντάπορο και καταλήγει στο χωριό Αμάραντος, στα 27 χλμ. από την Κόνιτσα. Η διαδρομή είναι πανέμορφη, ιδιαίτερα το φθινόπωρο που το δάσος ξεδιπλώνει ολόκληρη τη χρωματική του παλέτα. Τα λουτρά αυτά είναι μοναδικά στο είδος τους σε όλη την Ευρώπη.

ΜΟΝΗ ΣΤΟΜΙΟΥ

Όσοι αγαπούν την πεζοπορία δεν πρέπει να παραλείψουν την επίσκεψη στη Μονή Στομίου, η οποία βρίσκεται εντός του εθνικού δρυμού Βίκου - Αώου. Το μονοπάτι ξεκινάει δίπλα από το γεφύρι της Κόνιτσας, συνεχίζει δίπλα στην αριστερή όχθη του ποταμού και καταλήγει περίπου σε 1 ώρα και 45 λεπτά χαλαρής πορείας στη Μονή Στομίου, με εκπληκτική θέα στη χαράδρα του Αώου. Το μοναστήρι χτίστηκε το 1774 και είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Εδώ κάποτε είχε μονάσει και ο γνωστός Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ "ΚΑΛΜΑ ΚΥΡΙΑΖΟ"

Πάμε τώρα να γνωρίσουμε και τα πέριξ. Κατεβαίνουμε στο δρόμο Ιωαννίνων - Κοζάνης και στρίβουμε δεξιά (δηλαδή προς Μαστοροχώρια και Κοζάνη). Θα περάσουμε το βενζινάδικο της SHELL. Περίπου 600 μ. παρακάτω περνάμε και το βενζινάδικο της BP. Μόλις 300 μ. μετά το BP θα πρέπει να στρίψουμε, όπως γράφει και η πινακίδα για Μάζι, Αετόπετρα, Μελισσόπετρα, Μπουραζάνι και Μονή Μολυβδισκέπαστου. Έχουμε τώρα στα αριστερά μας τα χωράφια του μικρού κάμπου της Κόνιτσας. Πίσω τους κυλά ο Αώος, στον οποίο όμως κάπου εκεί προστίθεται και ο παραπόταμός του Βοϊδομάτης, που πηγάζει μέσα στο Φαράγγι του Βίκου. Μετά την Αετόπετρα ο δρόμος πλησιάζει πολύ την κοίτη του ποταμού. Γρήγορα φτάνουμε σε διασταύρωση στην τοποθεσία Μπουραζάνι: αν μεν συνεχίσουμε ευθεία (δεξιά) τότε σε 2 χλμ. περνάμε έξω από τη Μελισσόπετρα. Μόλις 1 χλμ. μετά τη Μελισσόπετρα φτάνουμε στον τελωνειακό σταθμό της Μέρτζιανης. Τα σύνορα με την Αλβανία βρίσκονται πάνω στη γέφυρα που περνάει πάνω από το ποτάμι. Αυτό το ποτάμι είναι ο Σαραντάπορος, ένας ακόμη παραπόταμος του Αώου. Ο Σαραντάπορος πηγάζει από τα Μαστοροχώρια του Γράμμου και περίπου 1 χλμ. πίσω από το τελωνείο (μέσα σε Αλβανικό έδαφος) ενώνεται με τον Αώο. Να υπογραμμίσουμε εδώ ότι ο Αώος είναι ο μοναδικός ποταμός που πηγάζει από τα ελληνικά βουνά, αλλά εισέρχεται στην Αλβανία και τελικά χύνεται στην Αδριατική Θάλασσα). Ο δρόμος καταλήγει στο χωριό Καλόβρυση, μόλις 1 χλμ. μετά το τελωνείο της Μέρτζιανης.

Πίσω ξανά στη διασταύρωση του Μπουραζανίου. Θα περάσουμε τη γέφυρα πάνω από τον Αώο και αμέσως μετά θα φτάσουμε στον οικισμό Μπουραζάνι, σε απόσταση 12 χλμ. από την Κόνιτσα. Εύκολα θα εντοπίσουμε το ομώνυμο ξενοδοχείο. Ανήκει στην οικογένεια Τάσσου, η οποία διαθέτει εκεί κοντά μία ιδιόκτητη τεράστια δασική έκταση περίπου 2.000 στρεμμάτων. Πρόκειται για το περιβαλλοντικό πάρκο "Κάλμα Κυριάζο", όπου ζουν σχετικά ελεύθερα και εκτρέφονται χιλιάδες άγρια ζώα. Πρόκειται για 6 διαφορετικά είδη: τα ελάφια, τα πλατόνια, τα αγριογούρουνα, τα ζαρκάδια, τα μουφλόν και τα κρι κρι. Το πάρκο είναι επισκέψιμο καθημερινά (όχι πρωί αλλά μόνο μετά τις 4 το απόγευμα, έως και τη δύση του ηλίου). Γίνεται οργανωμένη ομαδική ξενάγηση, που περιλαμβάνει περιήγηση στο πάρκο
με αυτοκίνητα, στάση στο περίπτερο ενημέρωσης και εκπαίδευσης και τέλος επίσκεψη στο κιόσκι με το εργαστήριο επεξεργασίας των κεράτων και το εκθετήριο με τα αποξηραμένα φυτά και τις βαλσαμωμένες πεταλούδες, όλα αυτά με εισιτήριο (10,00 € για τους ενήλικες και 6,00 € για τα παιδιά, αν όμως είστε μεγάλη παρέα, πάνω από 10 άτομα, θα σας κάνουν έκπτωση).

ΜΟΝΗ ΜΟΛΥΒΔΟΣΚΕΠΑΣΤΟΥ

Αφήνουμε το Μπουραζάνι και συνεχίζουμε έχοντας τον Αώο στα δεξιά μας. Σε 2 χλμ. στρίβουμε αριστερά για να επισκεφθούμε το Αηδονοχώρι και το καλλιτεχνικό εργαστήριο ξυλογλυπτικής του Δημήτρη Χρηστίδη. Τηλ. 2655300372 & 6937707875.

Γυρίζουμε πίσω, στρίβουμε αριστερά και σε 2 ακόμη χλμ. φτάνουμε στη Μονή Μολυβδοσκέπαστου. Βρισκόμαστε μόλις 300 μ. από τα σύνορα και 16 χλμ. από την Κόνιτσα. Το βυζαντινό αυτό μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Παναγία. Χτίστηκε το 670 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο Πωγωνάτο. Παλαιότερα ολόκληρη η μονή ήταν σκεπασμένη με μολυβένια φύλλα, τα οποία σύμφωνα με το θρύλο, ξηλώθηκαν από τους Τούρκους για να λιώσουν το μολύβι και να φτιάξουν βόλια. Σήμερα η σκεπή αποτελείται από πέτρινες πλάκες.

Έξω από το μοναστήρι τις ημέρες τουριστικής αιχμής συνήθως βρίσκονται 2-3 ντόπιοι από το γειτονικό Μολυβδοσκέπαστο που πωλούν σπιτικό ηπειρώτικο τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο).

ΣΤΗ ΛΑΚΚΑ ΤΟΥ ΑΩΟΥ

Σειρά τώρα έχει μια από τις πιο όμορφες ορεινές διαδρομές στα ελληνικά βουνά. Πρόκειται για το δρόμο που αρχίζει από την Κόνιτσα, κινείται σχεδόν παράλληλα με τον Αώο, περνάει μέσα από παραδοσιακά βλαχοχώρια στις νότιες πλαγιές του Σμόλικα, διασχίζει δάση με έλατα, ρεματιές, καταρράκτες, ντριστέλες και νεροπρίονα, προσφέρει καταπληκτική θέα στην αλπική Γκαμήλα και καταλήγει στο χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας σε συνολικά 55 χλμ. από την Κόνιτσα, όλα σε άσφαλτο.

Δίπλα ακριβώς στο Δημαρχείο της Κόνιτσας θα βρούμε τις πινακίδες που μας δείχνουν το δρόμο προς Πηγή, Ελεύθερο, Παλαιοσέλλι, Πάδες κλπ. Ανηφορίζουμε λοιπόν, βγαίνουμε από την Κόνιτσα και βρίσκουμε την ταμπελίτσα που μας δείχνει αριστερά προς Πηγή. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία. Ο δρόμος περνάει μέσα από το χωριό Ελεύθερο, το οποίο απέχει 18 χλμ. από την Κόνιτσα. Ακολούθως περνάμε μέσα από το όμορφο Παλαιοσέλλι, στα 23 χλμ. από την Κόνιτσα. Μόλις 1 χλμ. μετά το Παλαιοσέλλι θα βρούμε προς τα δεξιά μας το δρόμο που κατηφορίζει μέχρι το ποτάμι, περνάει απέναντι και τελικά μας βγάζει στα Ζαγοροχώρια, δηλαδή Βρυσοχώρι, Ηλιοχώρι, Τσεπέλοβο, Σκαμνέλι και Καπέσοβο. Εμείς θα συνεχίσουμε ευθεία. Οδηγoούμε για ακόμη 2 χλμ. ώσπου μπαίνουμε στο χωριό Πάδες, σε απόσταση 26 χλμ. από την Κόνιτσα. Το χωριό αυτό αποτελεί και βάση για όσους αγαπούν την ορειβασία. Συγκεκριμένα από δω ξεκινάει το άριστα σημαδεμένο μονοπάτι που ανηφορίζει στο Σμόλικα, περνάει από την αλπική Δρακολίμνη στα 2.200 μ.  υψόμετρο και φτάνει μέχρι και την κορυφή, στα 2.637 μ.

Η ΔΡΑΚΟΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΣΜΟΛΙΚΑ

Ο θρύλος λέει ότι τα παλιά τα χρόνια εδώ πάνω στο Σμόλικα κατοικούσε ένας δράκος. Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και στο απέναντι βουνό, την Γκαμήλα. Υπάρχει κι εκεί μια Δρακολίμνη και το μονοπάτι που μας οδηγεί σ' αυτήν ξεκινάει από το Πάπιγκο. Άλλος δράκος εκεί πάνω. Είχαν λέει μεταξύ τους μίσος αβυσσαλέο και κάθε φορά που κάποιος από τους δύο αγρίευε εκσφενδόνιζε προς τον άλλον τεράστιες πέτρες. Όσοι τυχεροί ανέβουν μέχρι τη Δρακολίμνη, δεν πρόκειται βέβαια να δουν κανένα δράκο, τα μόνα πλάσματα που ζουν στα νερά και των δύο αυτών λιμνών είναι οι αλπικοί τρίτωνες.

Επιστροφή στους Πάδες. Συνεχίζουμε με θέα τις άγριες κορυφές της Γκαμήλας. Παντού πράσινο, έλατα, ρόμπολα και μαυρόπευκα. Άφθονα τρεχούμενα νερά κυλούν αριστερά και δεξιά. Επόμενη στάση στο χωριό Άρματα, στα 36 χλμ. από την Κόνιτσα. Είναι βλαχοχώρι και το υψόμετρό του είναι 1.000 μ. Αξιοθέατο του χωριού αποτελεί ένα νεροπρίονο, το οποίο μάλιστα το καλοκαίρι δουλεύει ασταμάτητα! Συνεχίζουμε τώρα με προορισμό το Δίστρατο.

Το Δίστρατο είναι ακόμη ένα βλαχοχώρι στα 1.000 μ. υψόμετρο. Είναι το τελευταίο χωριό του Ν.Ιωαννίνων πριν φτάσουμε στο χιονοδρομικό της Βασιλίτσας. Το Δίστρατο απέχει από την Κόνιτσα 44 χλμ. και από τα Γιάννενα 108 χλμ. Οι περισσότεροι κάτοικοί του είναι δασεργάτες, υλοτόμοι, πριονιτζήδες, ξυλουργοί κλπ. Όσοι αγαπούν την πεζοπορία αξίζει να επισκεφθούν την χαράδρα Βάλια Κίρνα (δηλαδή Σκοτεινή Κοιλάδα) όπου χύνονται δύο τρεις καταρράκτες, απ' τους οποίους πιο εντυπωσιακός είναι ο Άπα Σπιντζουριάτα (δηλαδή Κρεμαστό Νερό). Το μονοπάτι διασχίζει τη Βάλια Κίρνα και καταλήγει στην ξακουστή Σαμαρίνα, το πιο γνωστό από τα Βλαχοχώρια των Γρεβενών. Στη Σαμαρίνα θα βρούμε πολλούς κατοίκους με το επίθετο Μπραζιτίκος, διότι οι πρόγονοί τους ήρθαν πρόσφυγες επί τουρκοκρατίας από το γειτονικό Δίστρατο, το οποίο τότε λεγόταν Μπριάζα. Το 1928 βαφτίστηκε Δίστρατο.

Θα ανηφορίσουμε τώρα μέχρι το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας. Απέχει 55 χλμ. από την Κόνιτσα.
Θα καθίσουμε για καφέ ή ποτό στο πανέμορφο ξύλινο σαλέ (αν είστε φανατικοί οπαδοί του είδους μπορείτε να βρείτε εδώ όλα τα ξύλινα σπίτια, τα φινλανδικά σαλέ και τα δασικά χωριά όλης της Ελλάδας). Και μετά επιστροφή στην Κόνιτσα ή κατηφορίζουμε για τη Σμίξη Γρεβενών.

Προσοχή: στη διαδρομή αυτή δεν υπάρχει βενζινάδικο. Βάζουμε καύσιμα ή στην Κόνιτσα ή αλλιώς (αν έχουμε σκοπό να περάσουμε τη Βασιλίτσα και να συνεχίσουμε για Γρεβενά) στο χωριό Μαυραναίοι Γρεβενών, το οποίο απέχει 96 χλμ. από την Κόνιτσα!